Joyce Mol“Ik voel eigenlijk niet zo goed wat ik nodig heb.”
Het is misschien wel de zin die ik het vaakst hoor tijdens retraites, yogaopleidingen en 1-op-1 sessies.
Niet alleen van vrouwen die overspannen zijn.
Maar ook van vrouwen die een fijn gezin hebben.
Een goede baan.
Een succesvol bedrijf.
Een liefdevolle relatie.
Aan de buitenkant lijkt alles te kloppen.
En toch voelen ze zich leeg.
Alsof ze vooral bezig zijn met functioneren.
Niet met leven.
Dat gevoel ontstaat niet van de ene op de andere dag.
Het groeit langzaam.
Bijna ongemerkt.
En juist daarom herkennen zoveel vrouwen zichzelf er pas in wanneer hun lichaam steeds harder begint te roepen.
Via vermoeidheid.
Via spanning.
Via onrust.
Via hormonale klachten.
Via een burn-out.
Of simpelweg via het gevoel:
“Ik weet eigenlijk niet meer wie ik ben.”
Het goede nieuws?
Je bent jezelf niet kwijt.
De verbinding is alleen tijdelijk overschaduwd.
En precies daar begint feminine embodiment.
Wat betekent ‘de verbinding met je lichaam verliezen’?
Veel mensen denken dat lichaamsbewustzijn betekent dat je regelmatig sport of gezond eet.
Dat is waardevol.
Maar embodiment gaat veel dieper.
Verbinding met je lichaam betekent dat je de subtiele signalen van binnen kunt waarnemen.
Je merkt wanneer je moe bent.
Wanneer je lichaam ontspanning nodig heeft.
Wanneer iets niet goed voelt.
Wanneer een grens bereikt is.
Wanneer iets juist energie geeft.
Je lichaam spreekt voortdurend.
Alleen zijn we verleerd om te luisteren.
In plaats daarvan vertrouwen we vooral op ons hoofd.
We analyseren.
We plannen.
We lossen op.
We denken.
Terwijl het lichaam allang wist wat er nodig was.
Waarom gebeurt het verliezen van de verbinding met je lichaam juist bij zoveel vrouwen?
We leren al vroeg om ons aan te passen
Veel meisjes leren onbewust dat lief zijn belangrijk is.
Niet te veel ruimte innemen.
Niet te boos zijn.
Niet te gevoelig.
Niet te luid.
Niet te veel vragen.
Langzaam verschuift de aandacht.
Van binnen naar buiten.
In plaats van:
“Wat voel ik?”
Wordt de vraag:
“Wat verwachten anderen van mij?”
Dat patroon zetten veel vrouwen later voort.
In relaties.
Op het werk.
Als moeder.
Als ondernemer.
En iedere keer dat we onze eigen signalen negeren, wordt de verbinding met je lichaam iets groter.
We leven in een maatschappij die snelheid beloont
Rust levert geen complimenten op.
Doorwerken wel.
Altijd bereikbaar zijn.
Productief zijn.
Multitasken.
Presteren.
Veel vrouwen combineren werk, gezin, sociale verplichtingen en mentale belasting.
Ons hoofd draait overuren.
Maar ons lichaam krijgt nauwelijks de kans om te herstellen.
Daardoor raakt het zenuwstelsel steeds vaker in een staat van alertheid.
En juist in die staat wordt voelen moeilijk.
Wat gebeurt er in je zenuwstelsel?
Ons zenuwstelsel is ontworpen om ons veilig te houden.
Wanneer er gevaar is, schakelt het lichaam automatisch over op overleven.
Dat gebeurt niet alleen bij grote trauma’s.
Ook langdurige stress, perfectionisme, emotionele druk en voortdurend “aan” staan kunnen ervoor zorgen dat het zenuwstelsel nauwelijks nog tot rust komt.
Het lichaam kiest dan niet voor verbinding.
Het kiest voor bescherming.
Dat kan zich uiten als:
Fight
Altijd doorgaan.
Controle willen houden.
Snel geïrriteerd raken.
Flight
Niet kunnen ontspannen.
Altijd bezig zijn.
Moeite met stilzitten.
Freeze
Gevoelloosheid.
Leegte.
Geen energie.
Nergens zin in.
Fawn
Iedereen tevreden willen houden.
Grenzen moeilijk vinden.
Jezelf vergeten.
Deze reacties zijn geen karaktereigenschappen.
Ze zijn intelligente beschermingsmechanismen.
De rol van fascia
Een onderwerp waar gelukkig steeds meer aandacht voor komt, is fascia.
Fascia is het bindweefsel dat als een driedimensionaal netwerk door het hele lichaam loopt.
Het ondersteunt spieren, organen, zenuwen en bloedvaten.
Maar fascia doet veel meer.
Het bevat miljoenen zenuwuiteinden.
Reageert op stress.
Verandert onder invloed van emoties.
En speelt een belangrijke rol bij hoe veilig of gespannen het lichaam aanvoelt.
Wanneer stress langdurig aanwezig is, kan fascia minder soepel worden.
Dat betekent niet dat emoties letterlijk “opgeslagen” liggen als een bestand in je lichaam.
Wel weten we uit onderzoek dat chronische stress invloed heeft op spierspanning, bindweefsel, bewegingspatronen en de manier waarop het zenuwstelsel reageert.
Daarom ervaren veel mensen tijdens rustige beweging, ademwerk of fascia-oefeningen niet alleen fysieke ontspanning, maar soms ook onverwachte emoties of herinneringen.
In de online yin & fascia therapie cursus ontdek je hoe je fascia weer soepel kan maken en emotionele klachten kunt verminderen.
Hoe merk je dat je de verbinding bent kwijtgeraakt?
Iedere vrouw ervaart het anders.
Maar veel voorkomende signalen zijn:
- Je voelt pas dat je moe bent wanneer je instort.
- Je hebt moeite om grenzen aan te geven.
- Je weet niet goed wat je zelf wilt.
- Je staat altijd “aan”.
- Ontspannen voelt ongemakkelijk.
- Stilzitten maakt je onrustig.
- Je leeft vooral vanuit je hoofd.
- Je bent voortdurend bezig voor anderen.
- Je voelt weinig plezier of speelsheid.
- Je hebt het gevoel dat je jezelf ergens bent kwijtgeraakt.
Misschien herken je één punt.
Misschien meerdere.
Dat betekent niet dat er iets mis met je is.
Het betekent dat je lichaam waarschijnlijk al langere tijd probeert je aandacht te trekken.
Hoe vind je de verbinding weer terug?
Gelukkig hoef je jezelf niet opnieuw uit te vinden.
Je hoeft alleen opnieuw te leren luisteren.
Begin klein
Je hoeft niet direct een uur te mediteren.
Vraag jezelf een paar keer per dag af:
- Hoe voelt mijn lichaam?
- Waar voel ik spanning?
- Wat heb ik nu nodig?
Adem bewust
Een rustige, diepe ademhaling kan het zenuwstelsel helpen om uit de overlevingsstand te komen.
Niet als wondermiddel.
Maar als uitnodiging tot meer aanwezigheid.
Beweeg zonder prestatie
Niet omdat je calorieën wilt verbranden.
Maar omdat je lichaam wil bewegen.
Yin yoga, wandelen, fascia-oefeningen of rustige mobiliteit kunnen helpen om weer contact te maken met je lichaam.
Geef jezelf toestemming om te vertragen
Vertragen voelt voor veel vrouwen spannend.
Juist daarom is het zo belangrijk.
Want pas wanneer het lichaam zich veilig voelt, ontstaat er ruimte om echt te voelen.
Feminine Embodiment: terug naar jezelf
Voor mij gaat feminine embodiment niet over perfectie.
Niet over altijd in balans zijn.
En ook niet over een bepaalde vorm van vrouwelijkheid.
Het gaat over thuiskomen.
In je lichaam.
In je adem.
In je eigen ritme.
Steeds opnieuw.
Soms met grote stappen.
Vaak juist met hele kleine.
Iedere keer dat je luistert naar een grens.
Iedere keer dat je kiest voor rust.
Iedere keer dat je jezelf toestemming geeft om te voelen.
Maak je opnieuw verbinding.
Niet met een betere versie van jezelf.
Maar met degene die er altijd al was.
Veelgestelde vragen
Kan ik de verbinding met mijn lichaam terugvinden?
Ja. Het vermogen om lichaamssignalen waar te nemen is niet verdwenen. Het kan door langdurige stress of overbelasting op de achtergrond zijn geraakt. Met oefening, rust en aandacht kan dit bewustzijn zich weer ontwikkelen.
Is embodiment hetzelfde als mindfulness?
Ze overlappen, maar zijn niet hetzelfde. Mindfulness richt zich vooral op bewust aanwezig zijn in het moment. Embodiment gaat daarnaast over het daadwerkelijk ervaren van je lichaam, je signalen, emoties en innerlijke beleving.
Welke rol speelt fascia hierbij?
Fascia is een netwerk van bindweefsel dat door het hele lichaam loopt en nauw samenwerkt met het zenuwstelsel. Langdurige stress kan invloed hebben op spanning en beweeglijkheid van fascia, waardoor lichaamsbewustzijn en comfort kunnen veranderen.
Ontdek Feminine Embodiment
Dit artikel raakt slechts een klein deel van wat ik in mijn boek Feminine Embodiment beschrijf.
In het boek neem ik je mee langs de verbinding tussen het zenuwstelsel, fascia, ademhaling, vrouwelijke wijsheid en belichaming. Niet met snelle oplossingen, maar met inzichten, oefeningen en uitnodigingen om opnieuw thuis te komen in jezelf.
Want je lichaam is niet tegen je. Het probeert je al die tijd al te beschermen.
