Joyce MolDelen van de Camino naar Santiago de Compostela lopen, vlak bij huis in Zuid-Frankrijk. Waar begin je, en hoe maak je van een wandeling een innerlijke reis? Steeds vaker hoor ik van vrouwen dat ze een stuk van de Camino willen lopen. Niet om kilometers te maken, maar omdat er iets roept. Rust. Ruimte. Een antwoord dat thuis niet komt.
Onlangs schreef een vrouw me over haar reis. Die begon als een solowandeling op de Camino, naar de streek waar haar voormoeders ooit leefden. Gaandeweg werd het een pad langs plekken van vervolgde vrouwen en verborgen wijsheid. Ze schreef dat ze me niet toevallig had gevonden.
Dat raakte me. Want zo werkt een pelgrimstocht vaak. Je begint met lopen, en onderweg ga je je herinneren wie je bent.
De Camino loopt door mijn vallei
Veel mensen weten niet dat een van de oudste routes naar Santiago dwars door de Lot loopt, de streek waar ik sinds 2022 woon.
De Via Podiensis (GR65) begint in Le Puy-en-Velay en trekt over kalkplateaus en door rivierdalen richting Spanje. Pelgrims komen langs het middeleeuwse Figeac, lopen door het dal van de Célé, langs Saint-Cirq-Lapopie hoog boven de Lot, en komen via de oude stenen bruggen aan in Cahors.
Dat betekent: je hoeft niet naar Spanje om de Camino te ervaren. Je kunt hier een paar dagen lopen, of zelfs één dag, op paden die al eeuwen door pelgrims zijn zachtgelopen.
Waar begin je? Met één dag
Mijn advies: begin klein. Loop eerst één etappe en voel hoe je lichaam reageert op het ritme van lopen.
Een prachtige eerste kennismaking is het jaagpad (chemin de halage) langs de Lot, van Bouziès naar Saint-Cirq-Lapopie. Het is zo’n 5 tot 6 kilometer, grotendeels vlak, met kalkstenen kliffen boven je en de rivier naast je. Je eindigt in een van de mooiste dorpen van Frankrijk.
Neem de tijd. Stop waar je wilt. Leg je hand op de rots. Dit is geen prestatie, dit is aankomen.
Drie routes voor een paar dagen lopen
Voelt die eerste dag goed? Dan kun je kiezen uit drie prachtige meerdaagse routes door de Lot.
| Route | Duur | Wat je onderweg vindt |
|---|---|---|
| Célé-variant (GR651), Figeac – Cahors | 5–6 dagen | Rivierdal met kliffen, grotdorpjes, Cabrerets, Saint-Cirq-Lapopie |
| Rocamadour-variant, Figeac – Rocamadour – Cahors | 4–5 dagen | De causse, rust, en de Zwarte Madonna van Rocamadour |
| Hoofdroute GR65, Cahors – Lauzerte – Moissac | 3–4 dagen | Pont Valentré, glooiend Quercy Blanc, de abdij van Moissac |
De Célé-variant is voor veel pelgrims het mooiste stuk van de hele Via Podiensis. Het is wel rustiger, met minder voorzieningen.
De Rocamadour-variant is de route voor wie het heilig vrouwelijke wil ontmoeten. Pelgrims maken deze omweg al sinds de middeleeuwen.
Van Cahors naar Moissac loop je op de hoofdroute, met goede voorzieningen. Een fijne keuze als je voor het eerst meerdere dagen achter elkaar loopt.
De Zwarte Madonna van Rocamadour
Rocamadour hangt tegen een rotswand boven de kloof van de Alzou. In een kleine, schemerige kapel woont de Zwarte Madonna, een eenvoudig beeld van donker hout. Al eeuwenlang beklimmen pelgrims de trappen naar haar heiligdom, sommigen op hun knieën, om heling en bescherming te vragen.
Volgens de legende woonde hier de kluizenaar Amadour, die volgens de verhalen uit het Heilige Land kwam. Historisch is dat niet te bewijzen. Maar het verhaal zegt wel iets waars: dit land is altijd een toevluchtsoord geweest voor wie het heilige meedroeg.
Voor mij is de Zwarte Madonna het gezicht van het vrouwelijke dat verborgen werd, maar nooit verloren ging. De moeder die het donker draagt, de aarde, de baarmoeder, het verdriet. Bij haar zitten gaat niet over religie. Het gaat over het deel van jou dat lang in de schaduw heeft gewacht om gezien te worden.
Praktische tips
- Pelgrimspaspoort (credential): hierin verzamel je stempels onderweg, en het geeft toegang tot pelgrimsherbergen (gîtes d’étape). Je vraagt het aan bij een Sint-Jacobsvereniging of bij het pelgrimsonthaal in Cahors.
- Markering: volg de rood-witte GR-tekens. De gids Miam Miam Dodo is de klassieker voor etappes en overnachtingen.
- Licht lopen: er zijn bagagediensten die je rugzak naar je volgende slaapplek brengen. Zo loop je met alleen water, een laagje en wat eten.
- Seizoen: lente en vroege herfst zijn ideaal. In juli en augustus is het druk en warm op de causse.
- Voorzieningen: op de varianten zijn minder winkels en slaapplekken, dus reserveer je overnachtingen vooraf.
Lopen als ritueel
Een pelgrimstocht wordt pas echt een reis als je lichaam mee mag doen. Een paar eenvoudige manieren:
- Loop het eerste uur in stilte en volg alleen je adem.
- Adem in op vier stappen, uit op zes. Je zenuwstelsel komt tot rust en je voeten vinden hun eigen ritme.
- Kies voor elke dag een intentie, of een vrouw uit je familielijn aan wie je de dag opdraagt.
- Gun je aan het eind van de dag een zachte Yin-houding. Je fascia heeft de hele dag gedragen, geef haar tijd om los te laten.
En als de plekken onderweg iets in je raken, oud verdriet, oude kracht, dan is het fijn om een plek te hebben om te landen.
Feminine Awakening Retreat: 17–21 mei 2027
Wil je deze reis liever niet alleen maken? Van 17 tot 21 mei 2027 ontvang ik een kleine groep vrouwen in Puy-l’Évêque, in het hart van de Lot-vallei.
Vijf dagen om te vertragen, te voelen en thuis te komen in je lichaam:
- Dagelijks Yin & Fascia om zacht te worden waar je lang hebt vastgehouden
- Een persoonlijke Vedische horoscoop-lezing
- Een helingsritueel voor de baarmoeder
- Een cacaoceremonie om je hart te openen
- Samen naar de Zwarte Madonna van Rocamadour
De investering is €1.695. Je kunt er een paar dagen Camino aan vastplakken, voor of na de retreat. Zo wordt het een echte pelgrimstocht: eerst lopen, dan landen.
Hier vindt je de informatie over de retreat –>
Een uitnodiging
Kom je liever alleen, op jouw eigen data? Dan ben je ook welkom. In een privé Divine Feminine Retreat stemmen we samen af op jouw route en jouw verhaal, met Yin & Fascia, ademwerk, rituelen en een bezoek aan de Zwarte Madonna.
Stuur me een bericht en vertel me waar je loopt. Misschien ligt mijn vallei wel precies op jouw pad.
Liefs uit de Lot,
Joyce
